اگر بخواهیم ارکان اساسی یک جامعه نام ببریم فرهنگ یکی از شاخص های بسیار مهم است .
دربحث فرهنگی دانشگاه هر کس مدتی کوتاه در دانشگاه قم باشد تاآخر ماجرا را می خواند. خفقان و بی رغبتی ونبود امکانات کافی وانحصاری شدن امور فرهنگی در دست یک عده خاص دلایل رکود فرهنگی دانشگاه است.
دربحث خفقان شاید تعداد نشریات به انگشتان دست هم نرسد.بار ها درخواست دانشجویان برای تاسیس یک نشریه مستقل باشکست روبه شده ویا حداقل یک سالی طول کشیده باشد ودلیل آن تشکیل نشدن کمیته ناظر است.وبشدت آقایان دنبال این هستند که نشریات تا آنجا که ممکن است زیر نظر خودشان باشد ودر حقیقت دانشجویان را به مزدور تبدیل کنند.وبه شدت با نشریات آزاد مقابله می شود،مثال عینی آنها (تارا وهویت)است که بار ها متوقف شدند وبالاخره هم تعطیل شدند،وعملا ً هیچ نشریه مستقلی وجود ندارد.
دربحث خانه فرهنگ که امسال تاسیس شد چهل،پنجاه نفر رادر یک اتاق دوازده متری جمع کردن وپخش فیلم های عهد دقیانوس خیلی سطح فرهنگ دانشجویان را بالا برد. تعداد کتاب هایش به اندازه کتاب خانه شخصی بچه هاهم نمی رسید.در مورد روزنامه یکی از بچه ها که اونجا بود می گفت بارها به راونچی ودانش شهرکی مراجعه کردیم ،ولی هیچ نتیجه ای در بر نداشت.البته ناگفته نمونه چندتا نوار هم داشتند!!!
در بحث کانون ادبی ماهیچ بحثی نداریم چون قضیه آنقدر واضح است که ما هیچ برای گفتن نداریم!!!
البته بماند که ده نمکی رو دعوت کردن و اون هم نیامد .البته وقتی هیچ امکانات وپشتیبانی نداشته باشی نباید انتظار کار هم داشت و هنگامی که هر مستقل فرهنگی با بی مهری مسئولین مواجه می شود چه انتظاری می توان از دانشجویان داشت.
ومتاسفانه هیچ تلاشی از سوی مسئولین در این راستا نمی شود واین با کدام یک از ارزش های هماهنگی دارد، با دین ما با فرهنگ و ایرانیت ما ؟ نمیدانم!!!